ზაფხულის მთვარიან ღამეს ნელდორეთის ტყეში ხეტიალისას ბერენი უეცრად გადააწყდა ესგალდუინის პირას მარადმწვანე ბალახით შემოსილ მდელოზე მოცეკვავე ლუთიენს, ასულს თინგოლისა და მელიანისას.
ყოველგვარი კვალი განცდილი ტკივილისა წაიშალა ბერენის მეხსიერებიდან და მოინუსხა იგი; რამეთუ ლუთიენი იყო ულამაზესი ილუვატარის ყოველ შვილთაგან.
